• 

Cechy
format	18,0 x 18,0 cm
strony	204
oprawa	broszurowa
ISBN	978-83-60881-46-0
wydanie	1

Dawid Kain

Talidomid to zbiór opowiadań, w których główne role odgrywają odmieńcy, nie mający wcześniej wstępu do polskiej literatury i egzystujący wyłącznie w najgorszych koszmarach pacjentów klinik psychiatrycznych. To przerażające istoty żywiące się ludzkim bólem, zaślinione mutanty, poeci żyjący poza horyzontem jawy, beznogie ofiary komputerowych uzależnień, a także muzycy, dla których w sztuce nie ma już żadnych granic. Ci wyalienowani bohaterowie – a właściwie „antybohaterowie” – są nie tyle społecznymi wyrzutkami, czy zmarginalizowanymi ofiarami cywilizacji, ile uosobieniem wytworów pewnych aktualnych tendencji – budzącym lęk ucieleśnieniem tego, co w pewnych okolicznościach mogłoby zawładnąć każdym z nas. Owe indywidua, to jakby uszkodzone płody wyobraźni, podobne do dzieci tych matek, które przyjmowały tytułowy talidomid – lek przeciwbólowy dla kobiet w ciąży, o silnym działaniu mutagennym. Raz spotkane, na pewno długo nie dadzą o sobie zapomnieć. Apogeum stanowi jednak, zamieszczona w zbiorze, rozległa i rozbrykana Dyskoteka w krematorium – gdzie przeszłość, teraźniejszość oraz przyszłość rozgrywają się jednocześnie, w wirze gigantycznego tańca śmierci, sprowokowanego eksplozją w barze szybkiej obsługi. Jest to opowiadanie, w którym Dawid Kain zaprasza do danse macabre z absurdem i grozą pod ramię.